gözükmeyen başlık

kim bu bages?

nah çektiğim ilk fotoğrafım

nah çektiğim ilk fotoğrafım

Yepyeni bir milenyumun ilk nisanında Trakya’nın kalbi Çorlu’da doğdum. Anasonun vatanında doğduğum içindir kokusu hep cezbeder beni 🙂 doğumumdan birkaç yıl sonra bu sefer de Türkiye’nin kalbi İstanbul’a taşınmışız. Kalpten kalbe gezdiğim içindir ki romantik biriyim diyebiliriz 🙂 Doksanların son demlerini yaşatan bir çocukluk geçirdim. Sokakta büyüyen son nesildik sanırım. Sokaktan korkmayan son çocuklar…

Bu çocukluğun ortalarında tanıştım “web” ile. Aslında bebeliğimden beri uğraşırım bilgisayarla. Ama gta şifreleri ve metin2 üzerinde bilirdim sadece. Yanlışlıkla sağ tıkladığımda gözüme çarpan “Öğeyi Denetle” seçeneği ile başladı hayatımın yeni yolu. Aslında hiçbir şey anlamadığım ama anlamak için çırpındığım bir sayfa vardı önümde. Bazı yerler sitede var olan yerlerdi. Ama diğer hiçbir şeyi anlamıyordum. Sonra bu “var olan” dediğim şeylerin var olması için sürekli tekrarlayan şeyleri inceledim. Şeyler şeyler diye diye bulmaca gibi çözmeye başladım kodları.

 

Sonra bu kodları kendim çıkarıp ekleyerek denemem gerektiğine kanaat getirdim ve o birçok webmaster’ın harman olduğu yer olan “bedava-sitem” denen internet aleminin Ajax’ı ile tanıştım. Ardından google, bu kadar css&html sana yeter dedi. Biraz da xhtml çözmem gerektiğini söyledi. En son da can dostumuz WordPress oralarda sürünme gel tut şu uzattığım eli dedi ve çekti beni. Neyse bu kadar web gelişmesi yeter. Gerçek hayata dönelim.

başlangıç

Kâh başarılı kâh başarısız ve bir o kadar da fırlamalıklarla geçen bir ilkokul serüveni ardından gözümü bir açıyorum ki Diyarbakır’dayım. Kiminize göre burası da Güneydoğu’nun kalbi sanırım 🙂 Benim için değil. Diyarbakır ile yıldızımız barışmadı. Alengirli ortaokul yılları ve o yılları izleyen, herkesin dönüp baktığında her şeye rağmen güzeldi dediği lise dönemini orada geçirdim. Finali başarısız bir üniversite sınavıyla yaptık. Ama yine de üniversite öncesi yaşanılan tüm o zamanlar benim için nasıl geçmiş olursa olsun güzeldi. Acısı bile tatlı geliyor şimdi bakınca. Küçük olduğu için değil, küçükken olduğu için

mezun yılımda gösterdiğim özen

Bu başarısız sınavın ardından hayatta tekrar bir yol çizmem gerektiğini gördüm. Bu yolu Tekirdağ’a taşınarak çizmeyi tercih ettim. Buraya geldim ve ilk yılımı mezuna bıraktım. Çok ders çalışacaktım(!) ama “Değirmenaltı” yani diğer adıyla “İkinci Yuvam” buna izin vermedi 🙂 Bir sene daha mı başarısız bir sınav? Evet. Ne yapmalıyım? Tekrar mezuna kalırsam kafayı sıyıracağım! Dedim ve bir yıl nadasa bırakma kararı aldım kendimi. Ama farklıca. Üniversitenin içinden üniversiteye hazırlanacaktım. Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Otomotiv Teknolojisi bölümüne başladım. Orada bir öğrencilik hayatı sürecektim. Bir dönem sürdü. Sonra Covid-19‘cum geldi ve hayatımızın resmen içine s*çtı. Ve dönüş yolu alındı. Kürkçü dükkanı Namık Kemal Üniversitesi beni bekliyordu. İnşaat bölümüne girdik. Sektör tamam eğitim devam dedim. Bakalım bundan sonraki paragraf kaç yıl sonra gelecek ve ne şekilde olacak? Bunu hep beraber göreceğiz. O zamana kadar kendinize dikkat edin ve beni takip etmeyi bırakmayın 🙂

Bᴀɢᴇs ☤
Bᴀɢᴇs ☤@priestbages
Read More
Yalanlar, birilerinin gerçeklerle kirlettiği güzel hikâyelerdir.
Bᴀɢᴇs ☤
Bᴀɢᴇs ☤@priestbages
Read More
"Yol yol değil eyvallah da o kadar yürüdük şimdi" fikri yüzünden ilerleme gösteremiyorum
Bᴀɢᴇs ☤
Bᴀɢᴇs ☤@priestbages
Read More
❝Ölümün olduğu bu dünyada, hiçbir şey çok da ciddi değildir aslında.❞
Previous
Next